POCHWAŁA STAROŚCI

  1. Do starości prowadzą cztery drogi: jedna wiedzie w dół, do upadku, druga ku szczytom, do nowych zwycięstw i osiągnięć. Trzecia — to utrzymanie status quo, czyli zatrzymanie się na do­tychczasowej linii rozwojowej. Ta jest najczęstsza. Ludzie zostają tacy, jacy byli w wieku dojrzałym, najwyżej z niewielkimi odchy­leniami w górę lub w dół. Wreszcie czwarta droga wiodąca do starości — najrzadziej spo­tykana — to ruina zdrowia, ale wciąż zachowane, nawet rozwijane zdolności umysłowe, intelektualne. Zdarza się, że taki stary czło­wiek zatraca poczucie rzeczywistości,  ale w zawodzie, w dziedzi­nie, której poświęcił całe życie, pozostaje nadal znakomitością. Dr Henryk Zajączkowski (t 1963 r.), jeden z najwybitniejszych współczesnych psychiatrów i neurologów polskich, w rozprawie pt. Nerwizmy i psychizmy wieku poktmtania i przekwitania pisze między innymi:Wiek przekwitania jest równie ważny dla człowieka jak wiek pokwitania. Tak tu, jak i tam, stwarza się w przebiegu życia czło­wieka nowa biologicznie jedność. Ilościowe zmiany w tym okre­sie przekształcają się w jakościowe i w okresie 40—50 roku życia rodzi się nowy człowiek.. To jest wiek, w którym ludzie się roz­chodzą: jedni idą powoli ku dołowi, inni prą się na nowe wyżyny wielkich odkryć, wynalazków i kierujących idei zostało do­konane przez ludzi powyżej lat 50.

Witaj na moim blogu o edukacji! Serwis poświęcony jest wiedzy i edukacji! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych popularnonaukowych artykułów. Prowadzenie bloga to moja pasja dlatego przykładam się do tego i każdy artykuł starannie opracowuje. Jeśli podobają Ci się treści jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania na fb i komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)