NIEUNIKNIONY PROCES

  1. Przy pomyślnie przebiegającym  procesie starzenia się człowiek z wiekiem traci coraz bardziej wąskie, egoistyczne zainteresowania i namiętności,  zyskuje na­stawienie ogólne na dobro grupy, do której należy, dalej na coraz szersze kręgi ludzi, z początku — własnego kraju, a w końcu i ca­łej ludzkości.Słowem — nie dlatego człowiek zasługuje na miano wielkiego, na przykład w 70 roku życia, że się tak  mało zestarzał, jak to się ogólnie dotąd sądzi, a właśnie dlatego jest wielkim w 70 roku ży­cia, że mógł wykorzystać te wielkie możliwości, jakie proces sta­rzenia się w sobie kryje.”Zła opinia późnego wieku — pisze dalej dr Zajączkowski — jest wyrazem tragicznego nieporozumienia. Z góry powzięte za­łożenie, powierzchowne dowody i płytka tendencja do łatwych, wszystko ogarniających uogólnień dają  koncepcję starości jedynie jako zjawiska upadku. Tymczasem fakty z tej koncepcji «wysta- ją», bo właśnie starzy, a nie młodzi ludzie prowadzą ludzkość nie tylko w dziedzinie myśli, ale nawet w tak dynamicznej sytuacji, jaką jest wojna. Kompensatą bowiem w starości za obniżenie w dziedzinie pewnych cielesnych zdolności jest możność powię­kszania innych zdolności.Pośród zdobyczy późnego wieku można wyliczyć: szersze hory­zonty i większe poczucie społecznej odpowiedzialności. Przez tre­ning i przygotowanie się do starości te dodatnie cechy mogą być rozwinięte i wtedy zyski starzenia się będą przeważały w księdze bilansu. Stara i mądra kultura ludów Wschodu uważa, że starze­nie się jest okazją do rozwoju bogatego w potencjały — charak­teru i mądrości.”

Witaj na moim blogu o edukacji! Serwis poświęcony jest wiedzy i edukacji! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych popularnonaukowych artykułów. Prowadzenie bloga to moja pasja dlatego przykładam się do tego i każdy artykuł starannie opracowuje. Jeśli podobają Ci się treści jakie tutaj zamieszczam to zapraszam do likowania na fb i komentowania!

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Wszelkie prawa zastrzeżone (C)